Scenariusz zajęć otwartych

DZIEŃ RODZINY

"aby obejrzeć
kliknij na foto"

pt. „Jak dobrze mieć Babcię i Dziadziusia…”

      

Miejsce uroczystości: stołówka szkolna ZSI nr 1 im. Jana Pawła II w Białymstoku

Termin uroczystości: 15 lutego 2006 roku

Uczestnicy: babcie, dziadkowie, rodzice, uczniowie, wychowawczynie świetlicy, koordynator świetlicy

Organizator: Halina Cylwik, Ewa Połubek, Wiesława Smalkowska, Marta Wyszyńska

Cele zajęć:

·          wzmacnianie więzi emocjonalnej z rodziną

·          kształtowanie szacunku do Dziadków

·          ukazanie sposobów wyrażania wdzięczności i miłości najbliższym

·          rozwinięcie współpracy pomiędzy rodziną, a świetlicą

·          zapoznanie uczestników spotkania z tradycjami, obrzędami i zwyczajami podlaskimi

·          zaprezentowanie efektów pracy dzieci

·          kształtowanie umiejętności składania życzeń oraz wręczania prezentów

·          rozwijanie umiejętności prezentowania się publiczności

Scenografia: portrety dziadków (wykonane wspólnie z dziećmi na zajęciach plastycznych)

Przebieg zajęć:

·          część organizacyjna: przygotowanie upominków (kwiaty wykonane metodą origami, portrety wykonane akwarelą, ciasteczka w ozdobnych pudełkach wykonanych metodą origami, naszyjniki z gipsu), udekorowanie stołówki, przygotowanie poczęstunku (pieczenie ciast i ciasteczek)

·          część właściwa (powitanie gości, występ zespołu „Mali Podlasiacy”, recytacja wierszy, inscenizacje pt.: „Babcie bywają różne” oraz „Rozmowa z Dziadkiem”)

·          zakończenie spotkania

1.     Powitanie przybyłych gości i uczestników przez panią Wiesławę Smalkowską koordynatora świetlicy.

    

Jak świecę zapala się od płomienia drugiej świecy,

tak miłość wznieca się od miłości.

Miłość nie jest skarbem, który się posiadło,

lecz obustronnym zobowiązaniem.

Antoine de Saint - Exupéry (1900 - 1944)

    

Dobra Rodzina to ta, w której panuje miłość, zrozumienie, akceptacja, rozwój dzieci i rodziców, poszanowanie godności drugiego człowieka.

            Wzajemna miłość pozwala dostrzec w drugim człowieku szansę na wspólne zbudowanie lepszego jutra.

Ton wypowiedzi, przelotny uśmiech, spojrzenie, przytulenie się, pogłaskanie, uścisk, spacer pod rękę to gesty, które mówią o naszych wzajemnych związkach, które tworzą atmosferę życia w rodzinie, w domu.

Prawdziwa rodzina potrzebuje pielęgnacji, wspólnych wieczorów, długich spacerów, a przede wszystkim mnóstwa czasu na rozmowy.

Dziecko, wychowane w atmosferze miłości i bezpieczeństwa, traktuje dom rodzinny jako azyl, miejsce, gdzie zawsze można się schronić. Kiedy nowo narodzone dziecko chwyta swoją maleńką dłonią po raz pierwszy palec swojego ojca, trzyma się go już zawsze.

W rodzinie uczymy się kochać bezinteresownie, tak po prostu, za nic. Nieważne, czy zmywam naczynia, czy sprzątam, czy obsługuję komputer, czy odrabiam lekcje, czy wypoczywam; ważne - jak to robię, ważne, czy kocham. W rodzinie człowiek jest kochany ze wszystkimi swoimi słabościami i wadami, z całym bagażem swoich problemów. Miłość nie jest tylko uczuciem, wzruszeniem, zapatrzeniem. Jest dojrzewaniem, troską i wzajemną za siebie odpowiedzialnością.

Źle jest, gdy nasze serca przestają myśleć i zapominają o tym, co najistotniejsze. Zajmują się sobą i kochają po swojemu; krzyczą, ranią, obrażają się i boją. Rzucają się w złości i miotają czasem nawet w nienawiści. Rodzina staje się polem walki, gdzie jedna osoba potrafi nieraz wszystkich sterroryzować. Nie tak ma być między nami. "Jako wybrańcy Boży, święci i umiłowani, obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem..." (II czyt.).

   

Miłość jest ważniejsza

od mówienia o miłości.

(Ks. J. Twardowski)

     

Bądźmy zawsze blisko tych, których kochamy, mówmy im głośno, jak bardzo ich potrzebujemy i bądźmy dla nich dobrzy, miejmy czas, aby im powiedzieć, „Jak mi przykro”, „przepraszam, proszę, „dziękuję” i wszystkie inne słowa miłości, jakie tylko znamy.

„Nikt cię nie będzie pamiętał za twoje myśli sekretne. Proś Pana o siłę i mądrość, abyś mógł je wyrazić. Okaż swym przyjaciołom i bliskim, jak bardzo są potrzebni” (G.G.Marguez – autor książki „Sto lat samotności”)

2.    Wręczenie Medalu i Dyplomu Honorowego Przyjaciela Świetlicy pani Walentynie Adamskiej 
i panu Wiktorowi Szwed

3.    Wprowadzenie

Chciałabym powiedzieć kilka słów o naszym zespole. W tym roku obchodzi on pierwszą rocznicę powstania. Przedstawieniem, które rozpoczęło jego działalność były przyśpiewki i tańce podlaskie związane z Wielkanocą pt. „Lany poniedziałek”. Wzięło w nim udział 12 dzieci, którymi zaopiekowałam się wraz z panią Haliną Cylwik. Montaż ten prezentowany był na wielu konkursach i przeglądach. Nasze wspólne wysiłki zostały docenione przez jury Konkursu Teatrzyków Świetlicowych, w którym zajęliśmy II miejsce. Publiczności, jak i uczestnikom podobały się piosenki i przyśpiewki w naszym wykonaniu, jak również piękne stroje podlaskie, w których występowaliśmy. W tym roku do grona zespołu dołączyły kolejne dzieci. Obecnie śpiewa i tańczy w nim 26 osób. Celem, który przyświeca nam od początku działalności jest pielęgnowanie tradycji, obrzędów i zwyczajów podlaskich, a także pokazanie piękna naszego folkloru.

Program, który za chwilę zaprezentuje zespół „Mali Podlasiacy” opracowaliśmy na szczególne okazje, takie jak dzisiejszy dzień. Dzieci chciały zaprezentować swoim najbliższym: babciom, dziadkom, mamusiom, tatusiom, ciociom i wszystkim tutaj zgromadzonym to, czego się już nauczyły. Zapraszam w ich imieniu na występ zespołu „Mali Podlasiacy”.

3. Występ zespołu „Mali Podlasiacy” w strojach ludowych.

 

Chłopiec I

Hej, to nasze Podlasie!

Hej, te nasze czasy!

Hej, gdzie się nam podziały

nasze dawne czasy.

 

Zebrała się, zebrała

dziewek i chłopów kupa.

Jedli, śmiali się i tańczyli

trzeszczała chałupa.

Do „Polki w Wiśniewie”

Chłopiec II

Piękne są nasze dziewczyny

najpiękniejsze w świecie

Nie wierzycie? Popatrzcie i posłuchajcie!

Oto „Jestem sobie Podlasianka”

 

Chłopiec II

Piękne dziewczyny marzą o pięknym chłopcu.

będą prosiły o pomoc

Pana Boga w piosence

pt.: „Oj dajże mi Boże”.

 

Chłopiec I

Nasi chłopcy też nie gorsi.

Zaprezentują się w utworze:

„Na Podlasiu byłem”.

Chłopiec I

Za chwilę przeniesiemy się

na wiejską zabawę.

Popatrzcie jak to dawno temu

chłopcy wywijali z dziewczynkami

w rytm „Polka - wiatr”.

 

Chłopiec II

Na takiej wiejskiej zabawie zawierano różne znajomości. Nie jedna dziewczyna wpadła chłopcu w oko. Nasze Podlasianki będą się zastanawiały, dziwowały dlaczego to wpadły w oko Jasieńkowi.

„Oj dziwują się ludzie”.

Chłopiec I

Zabawa toczy się dalej,

każdy ma swoją parę.

Zatańczymy, zaśpiewamy „Oj, chodzą”.

 

Chłopiec II

Pewnego razu piękna dziewczyna o imieniu Mania poszła po wodę.

Co się stało, kogo spotkała, o tym za chwilę.

„Poszła Mania po wodę”

Chłopiec I i chłopiec II

Podczas wiejskiej zabawy nie może zabraknąć oberka.

Dziś dziewczyny uchylą rąbka tajemnicy o sobie w przyśpiewce ludowej „Oj sama”

 

Chłopiec I

Na zakończenie bardzo melodyjna i porywcza Polka pt. „Zawierucha”

 

Dzieci razem

Teraz wszystkim dziękujemy

zdrowia, szczęścia winszujemy

o oklaski prosimy.

 

 

4.    Dzieci trzymają w rączkach własnoręcznie wykonane kwiaty metodą origami i kołyszą się w rytm piosenki pt. „Muzyczne życzenia”

     "Muzyczne życzenia" w wykonaniu Zespołu „Mali Podlasiacy”

Babuniu droga     

Babuniu miła

pragnę byś zawsze

wesoła była

takie życzenia

Babciu jedyna

składa Ci twoja dziecina.

    

Jak ptaszek ćwierka

tak serce bije

niech długo, długo

Dziadziuś nam żyje

takie życzenia

dziadziusiu miły

składa Ci twoja dziecina.

 

5.    Recytacja wierszy

Babcie i dziadkowie są najmilszą i najbardziej wyrozumiałą publicznością dla dzieci. Wasze uśmiechnięte twarze, przyjazne gesty i pełne miłości spojrzenia to najlepsza akceptacja i uznanie. Posłuchajcie, co mają Wam ważnego do powiedzenia Wasze wnuki!

 

Dziewczynka I

Dzisiaj serce mocniej bije,

Wielka radość nim owłada

Cały świat radośniej żyje –

Święto Babci i Dziadka dziś przypada.

    

Dziewczynka II

Jak dobrze mieć Babcię

I Dziadziusia w domu

Którzy nas uśmiechem witają od progu,

Pomogą, pocieszą, mają dla nas czas,

Babuniu, Dziadziusiu,

Bardzo kocham Was!

Z. E. Szczęsna „Jak dobrze mieć Babcię i Dziadziusia”

 

Dziewczynka III

Moja babcia jest kochana

Bardzo mocno mówię wam.

Dobre rady już od rana,

Jak cukierki daje nam.

Droga babciu, moja babciu

Jak powiedzieć Tobie mam,

Że największe moje szczęście

To, że Ciebie babciu mam.

Mojej babci ciasto pyszne

Suróweczki, słodki dżem,

A najbardziej mi smakuje,

Gdy do tortu zrobi krem.

K.Jurga „Wierszyk dla babci”

Dziewczynka IV

Niechaj Dziadko z Babunią

Tak długo nam żyją,

Póki komar i mucha

Morza nie wypiją

 

Dziewczynka V

A ty mucho, ty komarze

Pijcie wodę powoli,

Aż się Dziadzio i Babcia

Nażyją do woli

Zofia Rogoszówna

 

Chłopiec I

Kto Ci opowie o dawnych latach?

Tych lat naoczny świadek.

Jak kraj nasz rośnie,

Jak ludzie rosną,

Opowie Ci – Twój Dziadek.

     

Dziewczynka VI

Otworzy serce,

Kieszeń otworzy

Podsunie czekoladę,

Z Twoich sukcesów

Zawsze się cieszy.

Kto? No wiadomo - dziadek!

 

Chłopiec II

A jak coś spsocisz

Jak coś naknocisz

Jak trzeba spytać o radę –

To, kto za uszy wyciągnie z biedy?

Wiadomo, zawsze – dziadek!

 

Chłopiec I, chłopiec II i chłopiec III

Więc wnuki proszą

Żeby w kwiaciarniach

Kwiatów nie chować pod ladę.

Dziadek ma święto!

Kwiaty dla dziadka!

Wiwat, niech żyje dziadek!

W. Chotomska „Dzień Dziadka”

Dziewczynka VII

Babciu, Babciu kochana,

Weź mnie troszkę na kolana.

Przytul mocno swoja wnusię,

Dziś powiedzieć coś Ci muszę.

Że to, Babciu, Twoje święto.

Więc bądź dzisiaj uśmiechniętą…

M. Ratajczyk „Dzień Babci”

 

DziewczynkaVIII

Żyj, Babuniu miła, sto lat albo i dłużej!

Bądź szczęśliwa i wesoła!

Zdrowie niech Ci służy!

 

Dziewczynka IX

Dziadziu drogi, Dziadziu miły,

Niech Ci Bozia daje siły,

Dużo zdrowia i uśmiechu

Niech Ci słońce zawsze świeci

Pośród wnuków swych i dzieci!

  

Dziewczynka X

Moje serce, Dziadziusiu i Babciu

Mocno dla Was bije

Dlatego wołam dziś głośno:

Mój Dziadek i Babcia niech żyją!

 

6.    Inscenizacje pt. „Babcie bywają różne” i „Rozmowa z dziadkiem”

 

Jaka jest Babcia i jaki jest Dziadek? Na to pytanie najlepiej odpowiedzą ich wnuki.
Z kim najchętniej rozmawiają nasze dzieci, komu zadają tysiące pytań? Z dziadkami,
to oczywiste! Zapraszamy do obejrzenia inscenizacji pt. „Babcie bywają różne” w wykonaniu najmłodszych członków zespołu oraz inscenizacji „Rozmowa z dziadkiem”, w której wystąpią nieco starsi uczniowie.

 

a) „Babcie bywają różne”

Dzieci razem

Babcie bywają różne…

 

Dziecko I

(przerywa i mówi kołysząc się)

Moja to mi śpiewa…

 

Dziecko II

Moja mnie nauczyła,

jak rozróżniać drzewa.

 

Dziecko III

Jeśli mam gorączkę,

To mi chłodzi głowę.

 

Dziecko IV

Mnie ciepły szalik wiąże

w mroźne dni zimowe.

 

     Dziecko V (krzywiąc się) 

Mnie co dzień rano każe

wypić kubek mleka.

Lecz jak przyjdę do domu (rozjaśnia się)

- babcia na mnie czeka…

Dziecko VI 

Moja – ciężko pracuje.

Gotuje i sprząta.

Pierwsza wstaje raniutko,

cały dzień się krząta.

Dziecko VII 

Moja babcia jest jeszcze

prawie całkiem młoda!

Chodzimy na wycieczki

czy deszcz, czy pogoda.

 

Dziecko VIII 

Moja do nas przyjeżdża 

na calutkie lato.

Bardzo fajnie jest z babcią!

Tak jakoś… bogato…

 

Dziecko IX 

Moja wszystko zrobi dla mnie.

Z je pomocy jestem rada

i dlatego bardzo, bardzo 

jest kochana.

 

Dziecko XII 

Moja jest jak dobra wróżka,

co otwiera bajkom drzwi,

bo gdy kładę się do łóżka

to mam zawsze piękne sny.

 

Dzieci razem

Babcie bywają różne,

lecz każdy pamięta,

że zawsze jednakowo

kochają wnuczęta.

To samo je cieszy,

to samo raduje:

nasz pocałunek, uśmiech

i słowo dziękuję!!!

b) „Rozmowa z dziadkiem”

Dziecko I

Dziadku, kiedy byłeś

jak my, dzieckiem małym,

jakie bajki w telewizji 

dzieci oglądały?

 

Dziadek 

Dzieci, wy nie wiecie przecież – 

telewizji wtedy

nie było na świecie.

 

Dziecko II 

Dziadku, gdy lat miałeś

tyle co my teraz,

czy Cię też interesował

ekran komputera?

Dziadek 

Dzieci, wy nie wiecie przecież – 

komputerów wtedy

nie było na świecie.

Dziecko III 

Pewnie w czasach, kiedy

byłeś małym chłopcem,

układanie klocków lego

nie było ci obce.

Dziadek 

Dzieci, wy nie wiecie przecież – 

klocków lego wtedy

nie było na świecie.

 

Dziecko IV

Takim opowieściom

aż trudno dać wiarę!

Tamte czasy być musiały

bardzo smutne, szare.

Dziadek 

Nawet nie wiecie, wnuki

jak bardzo się mylicie.

Ja bym do tamtych czasów

wrócił w każdej chwili.

7.    Rozdanie prezentów, wręczenie kwiatów i zaproszenie do wspólnej zabawy w kole przy muzyce

Kochane Babcie i kochani Dziadkowie!

Dzieci chciałyby Wam wręczyć te kwiaty, które są symbolem ich szacunku, miłości i wdzięczności waszych wnuków.

(Dzieci wręczają własnoręcznie wykonane kwiaty metodą origami dla swoich najbliższych).

Prosimy teraz, aby dzieci wzięły upominki i wręczyły je swoim bliskim, babciom i dziadkom. Wspólna zabawa jest najlepszą formą okazywania radości i spędzania czasu. Zapraszamy Państwa do koła!

a) „Jabłoneczka”

Koło mego ogródeczka

koło mego ogródeczka.

Zakwitała jabłoneczka

zakwitała jabłoneczka.

 

Bielusieńko zakwitała

bielusieńko zakwitała.

Czerwone jabłuszka miała

Czerwone jabłuszka miała.

A któż mi je będzie zrywał

a któż mi je będzie zrywał.

Kiej mi się mój Jaś pogniwał

kiej mi się mój Jaś pogniwał.

 

Pogniwał się nie wiem o co

pogniwał się nie wiem o co.

Chodził do mnie nie wiem po co

chodził do mnie nie wiem po co.

 

Jak się gniwa niech się gniwa

jak się gniwa niech się gniwa.

To mi Antoś poobrywa

to mi Antoś poobrywa.

 

b) Mamy już cały kosz pięknych jabłek. Możemy z nich upiec pyszne ciasto (zabawa pt. „Ciasto”).

c) Teraz jak za dawnych czasów wspólnie będziemy kosili siano

„W poniedziałek”

W poniedziałek rano

Kosił dziadek siano.

Kosił dziadek, kosił ja

kosiliśmy obydwa. bis

A we wtorek rano

suszył dziadek siano.

Suszył dziadek, suszył ja

suszyliśmy obydwa. Bis

 

A we środę rano

grabił dziadek siano.

Grabił dziadek, grabił ja

grabiliśmy obydwa. bis

A we czwartek rano

kopił dziadek siano.

Kopił dziadek, kopił ja

kopiliśmy obydwa. bis

 

A zaś w piątek rano

zwoził dziadek siano.

Zwoził dziadek, zwoził ja

 

Zwoziliśmy obydwa. bis

 

A w sobotę rano 

sprzedał dziadek siano.

Sprzedał dziadek, sprzedał ja

sprzedaliśmy obydwa. bis

d) Na zakończenie naszej wspólnej zabawy chcemy podziękować Wam tańcem za to, że jesteście…

„Bujany walczyk”

    

Wszystkim pięknie dziękujemy

za wspólną zabawę.

Może znów się zobaczymy

Razem zatańczymy.

Ref. Raz w prawo, raz w lewo

i w przód i w tył.

Byś długo pamiętał

żeś z nami był.

8.    Słodki poczęstunek i wspólne rozmowy.

 

W  opracowaniu scenariusza wykorzystano:

·          Ks. Marciniak E.: Kocham Was. Wiersze na różne okazje. Włocławek, 2003

·          Ks. Marciniak E.: Kocham Cię babciu. Włocławek, 2003

·          Materiały metodyczne PSPiA KLANZA

 

Halina Cylwik, Ewa Połubek, Wiesława Smalkowska, Marta Wyszyńska